Kobiety w kampanii

Fakt, że Jarosław Kaczyński wystąpił w Muzeum Powstania Warszawskiego nie jest jeszcze wcale najgorszy. Zawsze przecież mógł zejść do krypty wawelskiej, o ile, rzecz jasna, właściciel Dziwisz łaskawie by mu zezwolił. Precedens już był – poseł Bielan strzelił fotę sarkofagu i wkleił na twitterze. Z drugiej jednak strony, najlepszy kandydat Komorowski, co rusz się fotografuje, w gabinecie Marszałka Sejmu na tle Dzienników Ustaw, które krytycy literaccy i znawcy tajników wydawniczych z Psychiatryka24, biorą za zwykłe książki. Dlatego Gazeta Wyborcza, notabene, wciąż nie zdająca sobie sprawy, że jak najbardziej jest postrzegana w roli uczestnika politycznego, powinna, zamiast o pijarowskich pierdołach, zacząć pisać o sprawach ważniejszych. Przynajmniej dla jej czytelników. Na przykład o kobietach w tegorocznej kampanii. Albowiem wydaje się, że dawno nie widziałem kampanii tak męskocentrycznej i jeśli, jak chce Maciej Nowak, polskie kino jest fiutem robione, to czymże robiona jest prezydencka kampania?

Monika Olejnik powinna kręcić papiloty, a Anita Werner jest luksusową dziennikarką – napisał esteta Kłopotowski. Ta sam Werner pyta Kluzik-Rostowską kto został z dziećmi podczas kampanii, a niejaki Poncyliusz mówi, że Marta Kaczyńska ma co robić w domu, bo ma dwójkę dzieci. No w mordę – myślę sobie – to co Ty tu jeszcze robisz, właśnie przed programem podali, że sam masz czwórkę, a żona przyznaje w wywiadach, że do domu wracasz po nocach. W dodatku, na kilkunastu kandydatów, ani jednej nie ma kobiety, nie wiadomo czy jakakolwiek była w ogóle brana pod uwagę, nawet w SLD. No chyba że Wojtek Jaruzelski też jest kobietą, bo, zdaje się, że dla SLD Wojtek jest wszystkim. Pawlak Waldemar, z kolei, znajduje czas, by opisać jak mu się używało iPADa, ale już nie chce odpowiedzieć: czy popiera parytety płci. Zaś wspomniana Kluzik-Rostowska nie jest traktowana, jako ktoś samodzielny, kto ma coś do powiedzenia, ale jako rodzaj proszku do prania, środku zmiękczającego wizerunek Jarosława. Kto wie, może w następnej kampanii będzie przystawiała Jarka do cyca, o ile , oczywiście, Marek Jurek nie pobiegnie ze skarga o szarganie świętej Madonny.

Zresztą okazuje się, że w cywilizowanej Anglii też ponoć nie lepiej i na uboczu boju kandydatów, toczył się ponoć bój ich żon, które, choć wykształcone, potraktowano jako wieszaki na torebki albo nosicielki brzydkich paluchów. Tymczasem, gdy jakaś pani łaskawie zostanie dopuszczona do gry politycznej, to, ani w Polsce, ani gdzie indziej, nie toczy się debata, jak jej mąż będzie się prezentował jako pierwszy dam Rzeczpospolitej. I jedyne, co mnie cieszy to fakt, że tak, jak Cameron musiał polubić pedałów, żeby wygrać, a Kaczyński polubić Ruskich, tak może z czasem uda się, choćby na pokaz, polubić w polityce kobiety.

PS Na stronie popieramparytety.pl opublikowano mój króciutki tekścik